Rozdział 9

Nika

-To...to...to...-spojrzałam się na ekran na którym właśnie poszczano klip do piosenki.-To..przecież...to wy...

-Tak.-uśmiechnął się Harry.-To my! nie wiedziałaś że to my jesteśmy One Directon?

-Słyszałam tą piosenkę tyle razy...ale teledysk widzę dopiero teraz...-wydukałam.-Dlaczego mi nie powiedziałeś!?-krzyknęłam na Nialla odsuwając się na niego i jednocześnie popychając Asię na Zaya.

-Ja...jakoś...chciałem zrobić ci niespodziankę...-wytłumaczył.

-Wiesz co...odwal się już...nie chcę mieć z tobą dosłownie nic wspólnego!-w moich oczach pojawiły się łzy.

-Mogłeś jej powiedzieć...-wycedził Harry.

-Ale...-wykrztusił z siebie Niall i  spojrzał się na mnie.-O co ci chodzi?

-Wiesz co...-ukryłam głowę w kolanach.-mogłeś chociaż...

-Ale przecież już się dowiedziałaś.-wzruszył ramionami.

-Nie ma między nami przyszłości.-zezłościłam się i wysypałam cały popcorn na jego włosy.

Ruszyłam do pokoju w którym wcześniej siedziałam z Asią.

Zayn zmierzył Nialla wzrokiem.

-Myślałem że jej powiedziałeś...-powiedział zaskoczony Lou.

Harry wstał i najwidoczniej chciał polecieć do pokoju w którym byłam ale Niall zatarasował mu drogę.

-Gdzie się wybierasz!?-krzyknął.-Nie idziesz do niej...

-Idę...-skrzywił się Harry i zaczął się z nim siłować.

Aśka spojrzała się ze współczuciem na Zayna.

Liam spokojnie wstał z miejsca i zaczął rozdzielać chłopców.

-Ona cię nienawidzi...-parsknął Niall.

-Ciebie teraz jeszcze bardziej...-łypnął na niego Harry.

Niall dostał się szybko do pokoju zamykając Harremu przed nosem drzwi.

-O co ci chodzi?-zapytał się mnie.

Skulona siedziałam pod kaloryferem.

-O nic! Odwal się!-krzyknęłam przytulając do siebie kolana.

-Boże co znowu zrobiłem?-zapytał wściekły.

-Nie wiesz...?-zapytałam jeszcze spokojnie.-Nie mogę być z kim kto wszystko ukrywa! nasz związek pewnie też byłby tajemnicą...!-wybuchnęłam.

-Nie byłby...-uspokoił się.-Gdy się kogoś kocha nie da się tego ukrywać...

-Niall...odejdź...proszę nie chcę z tobą rozmawiać.-odepchnęłam go.

-Wybacz mi...nie chciałem...-sprostował z głupią miną.

-Nie.-odparłam krótko i zaprzeczyłam głową.

-Kocham cię przecież...-spojrzał się na mnie elektryzującym wzrokiem.-i miałaś się zastanowić...

-Już nie...-wykrztusiłam  łypiąc na niego spod łba.

Niall

Powiedziała nie...

Miałem ochotę rzucić się na ziemię i rozpłakać się wniebogłosy...

-No...-zakrztusiłem się śliną.-N...N...Nicoll...ale ja...

-Nie.-rzuciła jeszcze raz a z jej policzka spadła cała seria łez.

-Wybacz mi...-rzuciłem się przed nią na kolana i błagałem.

Nie odezwała się ani słowem i skuliła się jeszcze bardziej...w moim znoszonym swetrze z godłem Irlandii wyglądała tak wspaniale...ale w tej właśnie chwili rzuciła go na ziemię.

-Nie chcę byś płakała przez takiego głupka jak ja...-wydukałem.

-Odejdź...-usłyszałem jak mówiła przez swoje kolana.

-Nie...zostanę tu tak długo do puki mi nie wybaczysz...-powiedziałem z nadzieją w oczach.

Nika

Jego oczy były zawiedzione...napełniały się coraz większą pustką i smutkiem...były też przeźroczyste łzy...

Nie mogłam pozwolić mu na to żeby cierpiał razem ze mną.

Chyba wyczuł właściwy moment...bo przytulił mnie do siebie wtedy gdy ja chciałam wyjść z pokoju.

Zayn

Aśka pożerała mnie spojrzeniem.

Bałem się jej... pociągała mnie...jak magnes...

Uśmiechnąłem się do niej głupio i powiedziałem:

-Ładnie dzisiaj wyglądasz...

Odwzajemniła uśmiech i położyła rękę na moje kolano.

Wzdrygnąłem się...ciarki przeszły mi po plecach a moje serce stanęło...

Niall

-Już nie płaczesz?-zapytałem przyciskając ją do siebie.

-A jak myślisz..?-wydukała zza mojej koszulki.

-Nie wiem...pewnie tak...-odparłem ze smutkiem.-Wybaczysz mi...?

-Nie wiem...-pociągnęła nosem.

Gdy jej głowa podniosła się...zrozumiałem że jestem jednym wielkim debilem...jak mogłem ją doprowadzić do takiego stanu?

-Wytrzyj się...-powiedziałem i podałem jej kawałek mojej koszulki.

Spojrzała się na mnie głupio a później otarła swoją twarz.

Jej policzki były całe w smugach...pewnie po tuszu do rzęs...chciała wyglądać ładnie tylko dla mnie?

Ale bez makijażu była równie piękna...

wciągnęła nerwowo powietrze i spojrzała się na mnie.

-Przepraszam...-spuściłem głowę.-jestem debilnym członkiem One Direction z czego każdy z nich jest lepszy ode mnie... nie potrafię śpiewać tylko wkurzać ludzi. I tu zakończyłem.

-Nie prawda...-pociągnęła nosem.-potrafisz doskonale grać na gitarze i rozczulać moje serce...

Zrobiło mi się ciepło i jakoś lżej na sercu...

-Możesz już...nie musisz ze mną być...wiem że teraz nie masz ochoty być z facetem który jest takim dupkiem...-dodałem i odwróciłem wzrok.

Ona zaś starała  nie odrywać oczu od mojej twarzy.

-Przestań...-pociągnęła mnie za kawałek koszuli i spojrzała mi w oczy.-takiego chłopaka potrzebuję...opiekuńczego...zajmującego się mną...takiego...który wie co zrobił nie tak...i który uczy się na błędach...

-Ja taki nie jestem...-ciągnąłem dalej.

-Zamknij się i posłuchaj.-walnęła-Jak to śpiewa...Kelly Clarkson..Bez ciebie moje życie było by do bani...Ko...ko...kocham cię..

 THE END xdd